وفات "ام البنین" مادر گرامی حضرت اباالفضل العباس(ع)

(سیزدهم جمادی الثانی64 ق)
حضرت امام علی(علیه السلام) سالیانی پس از حضرت زهرا(سلام الله علیه)، به سفارش برادر خود عقیل که از علمای نَسَب شناس بود و خاندانهای عرب را به خوبی میشناخت، با فاطمهی کلابیه ازدواج کرد. از این بانوی بزرگوار امام علی(علیه السلام) چهار پسر به نامهای عباس، جعفر، عبداللَّه و عثمان متولد شد و به اُمّ البنین یعنی مادر پسران معروف گردید. هر چهار پسر ام البنین در واقعه ی خونین کربلا به شهادت رسیدند و او در برابر این مصیبت صبر نمود. وی پس از اطلاع از حادثه ی عاشورا، عبیداللَّه، فرزند پسرش عباس را همراه خود به قبرستان بقیع می بُردْ و اشعاری در رثای فرزندانش می سرود. مردم مدینه نیز جهت شنیدن ندبه ی این بانوی بزرگوار در آن محل جمع می شدند و می گریستند. ام البین سه سال پس از عاشورای سال 61 ق در مدینه درگذشت و در همان شهر به خاک سپرده شد.

